At Nalı 

Atların bulunduğu her ülkede at nalı uğurlu olarak kabul edilir. Bu nedenle, her çağda her ülkede batıl inançların içinde en yaygın ve en güçlüsü olmuştur.

Demir yeryüzünde keşfedildiği zaman insanlar onun Tanrılar tarafından, büyücüler ve şeytana karşı gönderilmiş bir güç olduğuna inandılar. Ayrıca eski çağlarda "U" şeklinin de özel bir anlamı vardı. Ay'ın hilal konumuna benzer şekliyle bolluğu, iyi talihi ve koruyucu gücü temsil ediyordu. Bir nalın yedi tane demir çivi ile çakılması da, yedi sayısının uğurlu sayılmasından dolayı inanışı destekliyordu. Diğer taraftan cadıların uçmak için süpürge sapını tercih etmelerinin nedeninin atlardan korkmaları olduğuna inanılıyordu. Bu nedenle at nalı tarihte büyücülere karşı da kullanılmış, büyücü olduğundan şüphe edilen yaşlı kadınlar öldürülünce bir daha geri gelmemeleri için tabutlarının üzerlerine birer at nalı çakılmıştır. 

Hristiyanlıkla birlikte kilise birçok inançta olduğu gibi, at nalı ile ilgili kendi hikayesini yarattı. Bu hikaye onuncu yüzyılda geçiyor. Canterbury Kilisesi'nin başpiskoposu St. Dunstan din adamı olmadan önce nalbantlık yaparmış. Bir gün şeytan kılık değiştirerek işyerine gelir ve at ayağı şeklindeki ayaklarına nal takmasını ister. St. Dunstan şeytanı hemen tanır ve ona "ayaklarına nal takabilmesi" için onu duvara zincirlerle bağlaması gerektiğini söyler. Şeytanı çok sıkı bir şekilde duvara bağlayan nalbant nalın çivilerini o kadar acı ve ızdırap verecek şekilde çakar ki sonunda şeytan aman dilemek zorunda kalır. Nalbant Şeytan'a bir daha Allah'a inanan hiçbir insanın evine girmeyeceğine dair söz verirse serbest bırakacağını söyler. Şeytan "Peki, o insanları nasıl ayırt edeceğim" diye sorunca da nalbant bir süre düşünür, elindeki nalı havaya kaldırır ve "İşte işaret bu olacak" der, "Bunu kapısının üstünde gördüğün hiçbir eve girmeyeceksin."  

Çok yaygın olan bu inancın temelindeki efsane, aslında toplumsal örgütlenmeye dair çeşitli ipuçları vermektedir: Demirciler, toplumsal işbölümü içinde, özellikle silahları üreten kişiler olarak, her zaman büyük bir önem taşımıştır. İkinci bir ipucu, belki de hayvanların evcilleştirilmesiyle, insanın çevresindeki doğayı egemenliği altına almasıyla ilgilidir. Alet yapan, giderek endüstriyi keşfeden insan, artık Şeytan’a bile sözünü geçirebilecek duruma gelmiştir. 

At nalı kapıya gelişigüzel asılmaz. Kapının tam üzerinde ve uçları yukarı bakacak şekilde olmalıdır ki iyi şans uçlarından aşağı süzülüp gitmesin. 

Nazar Boncuğu 

Uygarlık tarihinin hemen her döneminde, insanoğlu korkularından ve sıkıntılarından kurtulmak veya kötü etkileri savmak için tılsım adını verdiği büyülü nesnelere başvurmuştur. Üzerinde çeşitli harfler, rakamlar veya soyut şekiller bulunan tılsımların yanısıra tek tanrılı dinlerle birlikte kutsal metinlerde çeşitli semboller birlikte kullanıldığı görülür. Bu sembollerden biri vardır ki hemen her kültürde istisnasız göze çarpmaktadır. O da GÖZ dür. 

" Dünyadaki bütün kötülükleri gören bu gözün, yoksulluğu ve cehaleti uzaklaştırdığına inanılırdı. Karşısındakine çok dikkatli bakan, özelliklede mavi gözlü insanların negatif enerji yaydığına, nazar etkisinde bulunduğuna inanılıyor. 

Hakim rengi mavi olan nazar boncuğu, Anadolu'da kem gözlere karşı kullanılan en yaygın tılsımdır. 3 tip kem gözün varlığına inanılır. İlki istem dışı kem gözlerdir. Bunlar canlı ve cansız varlıklara istemeden zarar verirler. İkincisi bilinçli olarak kötülük yapmayı amaçlar. Üçüncüsü ise görünmeyen, gizli nazardır ki en çok korkulanı da budur. Halk arasındaki yaygın inanca göre, bedende taşınan bu boncuklar, nazar değmesi sonucu çatlamakta veya kırılmaktadır.

Günlük yaşamda, nazar boncuğunun kullanılmadığı yer hemen hemen yok gibidir. İnsanlar önem verdikleri, sevdikleri her şeyi bu mavi göz boncukları ile donatırlar. Yeni doğan bebeklerin yakasına hemen bir nazar boncuğu iliştirilir, sevgiliye nazar boncuklu takılar alınır, yeni açılan bir işyerine, alınan yeni bir arabaya mutlaka nazar boncuğu takılır yada  armağan edilir. 

Hemen her yerde binlerce gözün insanlara bakmasının tek nedeni, kem gözlerin yıkıcı etkilerini, yine gözlü bir nazar boncuğu ile ortadan kaldırılma çabasıdır.